Nederlands : TTIP, CETA & ISDS

English | Français | Español | Polskie | Deutsch | ελληνικά | Dansk | Magyar | Slovenčina‬ | Čeština

In 1989 tekenden Canada en de Verenigde Staten het Canada-Verenigde Staten Vrijhandelsverdrag (CUSTA). In 1994 tekenden de beide landen en Mexico het Noord-Amerikaanse Vrijhandelsverdrag (NAFTA).  Deze twee verdragen zetten de toon voor de nieuwe generatie bilaterale en regionale handelsverdragen, en vormden een model dat nog steeds enthousiast wordt nagevolgd door de meeste regeringen.

Onder CUSTA zou Canada veel van zijn maakindustrie verliezen, omdat Amerikaanse bedrijven hun Canadese filialen sloten en naar elders verhuisden. Ook gaf Canada het regelgevend toezicht over zijn energiereserves op. NAFTA bracht ook een nieuwe voorziening — geschillenbeslechting tussen investeerder en staat (ISDS) — waarbij ondernemingen uit de drie landen elkaars regeringen konden aanklagen wegens veranderingen in wetten, beleid en praktijken die de winsten van de bedrijven schaadden.

De erfenis van NAFTA groeit en bloeit in zowel het trans-Atlantisch Handels- en Investeringsverdrag (TTIP) tussen de EU en de VS, en de Uitgebreide Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen de EU en Canada. Hoewel deze deals de handelsagenda op verschillende nieuwe manieren bevorderen, bevatten beide ook weer de ISDS-voorzieningen, die vooral in Europa controversieel zijn.

Als gevolg van NAFTA is Canada binnen de ontwikkelde wereld het land dat het vaakst door investeerders is aangeklaagd, en Canadezen hebben een belangrijk verhaal te delen met Europeanen die worstelen met TTIP en CETA. Dit relaas is bedoeld als waarschuwing aan alle Europeanen die hechten aan hun volksgezondheid, de veerkracht van hun gemeenschappen, het lot van hun publieke diensten en de bescherming van hun natuurlijke hulpbronnen.

PDF iconDeutsch
PDF iconEnglish
PDF iconFrançais
PDF iconEspañol